Bij niet-geweven stoffenprocessen wordt hotmeltgaren geclassificeerd op basis van de manier waarop het wordt gebruikt om vezels aan elkaar te hechten of om de structuur van de stof te vormen. Hier zijn de belangrijkste classificaties van hotmeltgaren binnen niet-geweven stofprocessen:
1. Thermische hechting
Hotmeltgaren wordt vaak gebruikt als bindmiddel bij thermische bindingsprocessen. Tijdens dit proces wordt het hotmeltgaren geïntegreerd in een laag andere vezels en wordt er warmte toegepast om het garen te smelten. Terwijl het afkoelt, stolt het gesmolten garen, waardoor de omringende vezels aan elkaar worden gebonden om een stabiele stofstructuur te creëren. Deze techniek wordt veel gebruikt voor het maken van stoffen die sterkte en stabiliteit vereisen, zonder extra lijm of chemische bindmiddelen.
2. Spingebonden proces
Bij het spunbond-proces wordt soms hotmeltgaren naast gesponnen vezels gebruikt om de structuur van de stof te versterken. Bij dit proces worden continue filamenten geëxtrudeerd, uitgerekt en op een transportband gelegd om een web te vormen. Hotmeltgaren kan in dit web worden verwerkt, waar het op specifieke punten zal smelten om de duurzaamheid te vergroten en de cohesie van de stof te verbeteren. De resulterende niet-geweven stof is lichtgewicht, duurzaam en wordt vaak gebruikt in toepassingen zoals medisch textiel, geotextiel en filtratie.
3. Smeltgeblazen proces
Hoewel hotmeltgaren doorgaans niet wordt gebruikt als hoofdbestanddeel bij smeltblaasprocessen, kan het toch een rol spelen bij de versterking. Smeltgeblazen non-wovens worden gemaakt door gesmolten polymeer tot fijne vezels te extruderen, die vervolgens worden verzameld om een web te vormen. Het opnemen van hotmeltgaren in dit web zorgt voor extra hechting en structurele integriteit. Meltblown stoffen staan bekend om hun fijne filtratie-eigenschappen, waardoor dit proces populair is voor filtratiematerialen en hygiëneproducten.
4. Naaldponsen met thermische hechting
Hotmeltgaren kan ook worden gebruikt in naaldviltprocessen waarbij vezels mechanisch met elkaar worden verbonden met behulp van naalden met weerhaken. In combinatie met thermische binding zorgt het hotmeltgaren voor extra sterkte. De warmte die wordt toegepast na het naaldponsproces doet het hotmeltgaren smelten, waardoor de vezels vervolgens bij afkoeling aan elkaar worden gebonden. Deze classificatie is gebruikelijk bij toepassingen die duurzaamheid en structurele veerkracht vereisen, zoals autostoffen en industriële vilten.
5. Gelamineerde non-wovens
Bij gelamineerde non-wovens wordt hotmeltgaren gebruikt om verschillende lagen non-woven stof aan elkaar te hechten om een composietstructuur te creëren. Deze lagen worden thermisch versmolten met behulp van het hotmeltgaren, dat als lijm fungeert. Gelamineerde non-wovens worden vaak gebruikt in medische toepassingen, beschermende kleding en verpakkingsmaterialen waar meerlaagse structuren voor betere prestaties zorgen.
Hotmeltgaren wordt geclassificeerd in niet-geweven stofprocessen op basis van zijn rol als bind- of versterkingsmiddel, waarbij doorgaans thermische verwerking betrokken is. Het vermogen om sterke, samenhangende structuren te creëren zonder extra lijmen maakt het waardevol bij het creëren van duurzame, veelzijdige non-woven stoffen.
